Yûnus · 10:12
Yûnus 12. âyet
وَإِذَامَسَّٱلْإِنسَٰنَٱلضُّرُّدَعَانَالِجَنۢبِهِۦٓأَوْقَاعِدًاأَوْقَآئِمًۭافَلَمَّاكَشَفْنَاعَنْهُضُرَّهُۥمَرَّكَأَنلَّمْيَدْعُنَآإِلَىٰضُرٍّۢمَّسَّهُۥۚكَذَٰلِكَزُيِّنَلِلْمُسْرِفِينَمَاكَانُوا۟يَعْمَلُونَ
Lafız odağı
İnsanın sıkıntıda her hâlde dua edip sıkıntı kalkınca hiç çağırmamış gibi geçip gitmesi eleştirilir.
Kök ve dil
ض ر ر (zarar/sıkıntı); د ع و (çağırmak); ك ش ف (açmak/gidermek); م ر ر (geçip gitmek).
Bağlam
Mühlet temasından insanın kriz anındaki geçici yönelişine geçilir.
Özgün mana okuması
Darlıkta açılan kapının genişlikte unutulması, ilişkinin ihtiyaçla sınırlı kaldığını gösterir.
Sembolik hipotez
Yatmak-oturmak-ayakta olmak, sıkıntının bütün varoluş alanını kuşatmasına sembolik de işaret edebilir.
Tefekkür sorusu
Ferahladığımda darlıkta verdiğim hangi sözü unutuyorum?