Bakara · 2:14
Bakara 14. âyet
وَإِذَالَقُوا۟ٱلَّذِينَءَامَنُوا۟قَالُوٓا۟ءَامَنَّاوَإِذَاخَلَوْا۟إِلَىٰشَيَٰطِينِهِمْقَالُوٓا۟إِنَّامَعَكُمْإِنَّمَانَحْنُمُسْتَهْزِءُونَ
Lafız odağı
Müminlerle karşılaşınca inandıklarını, şeytanlarıyla baş başa kalınca onlardan yana olup alay ettiklerini söylerler.
Kök ve dil
ل ق ي (karşılaşmak); خ ل و (yalnız kalmak); ش ط ن (uzaklaşmak/şeytan); ه ز أ (alay etmek).
Bağlam
Sözdeki ikilik farklı topluluklar karşısında değişen yüzler biçiminde sahnelenir.
Özgün mana okuması
‘İki meclis aynası’, kişinin hakikatini kalabalığa göre değiştiren parçalanmış aidiyeti görünür kılar.
Sembolik hipotez
Sembolik hipotez: ‘Şeytanlar’, tarihsel muhatapların yönlendirici önderlerini ifade ederken insanın içindeki saptırıcı telkinlere de ihtiyatla ayna tutulabilir.
Tefekkür sorusu
Hangi ortamda kabul görmek için temel değerlerimin dilini değiştiriyorum?