Bakara · 2:19

Bakara 19. âyet

أَوْكَصَيِّبٍۢمِّنَٱلسَّمَآءِفِيهِظُلُمَٰتٌۭوَرَعْدٌۭوَبَرْقٌۭيَجْعَلُونَأَصَٰبِعَهُمْفِىٓءَاذَانِهِممِّنَٱلصَّوَٰعِقِحَذَرَٱلْمَوْتِۚوَٱللَّهُمُحِيطٌۢبِٱلْكَٰفِرِينَ

Lafız odağı

Gökten gelen karanlık, gök gürültüsü ve şimşekli sağanak karşısında ölüm korkusuyla kulaklarını tıkayanlara benzetilirler.

Kök ve dil

ص و ب (yağmurun inişi); ر ع د (gök gürültüsü); ب ر ق (şimşek); ص ع ق (sarsıcı ses); ح ذ ر (sakınmak/korkmak).

Bağlam

İkinci benzetme, vahyin hem hayat veren yağmurunu hem sarsıcı uyarısını taşıyan karmaşık karşılaşmayı resmeder.

Özgün mana okuması

‘Fırtına kapısı’, diriltici mesajın sorumluluk sesi yüzünden tehdit gibi algılanabileceğini gösterir.

Sembolik hipotez

Sembolik hipotez: Korku, insanı tehlikeden korurken anlamı bütünüyle kapattığında dönüşüm imkânını da kesebilir.

Tefekkür sorusu

Beni sarsan bir sözün içindeki hayat verici tarafı korkum yüzünden kaçırıyor muyum?