Bakara · 2:21
Bakara 21. âyet
يَٰٓأَيُّهَاٱلنَّاسُٱعْبُدُوا۟رَبَّكُمُٱلَّذِىخَلَقَكُمْوَٱلَّذِينَمِنقَبْلِكُمْلَعَلَّكُمْتَتَّقُونَ
Lafız odağı
Bütün insanlar, kendilerini ve öncekileri yaratan Rabbe kulluğa çağrılır; amaç sakınma bilincidir.
Kök ve dil
ع ب د (kulluk etmek); ر ب ب (terbiye etmek); خ ل ق (yaratmak/ölçülü biçim vermek); و ق ي (korunmak).
Bağlam
Üç insan tipolojisinden sonra hitap evrenselleşir ve ortak yaratılış temelinde kulluk çağrısı yapılır.
Özgün mana okuması
‘Ortak kök kapısı’, kimlik ayrımlarından önce yaratılmışlık bağını ve Rab karşısındaki eşit sorumluluğu kurar.
Sembolik hipotez
Sembolik hipotez: Kulluk, benliğin sahte mutlaklığını bırakıp varoluşun kaynağıyla ölçülü ilişki kurması olarak düşünülebilir.
Tefekkür sorusu
Hayatımda mutlak yetki verdiğim şey gerçekten beni var eden kaynak mı?