Bakara · 2:25

Bakara 25. âyet

وَبَشِّرِٱلَّذِينَءَامَنُوا۟وَعَمِلُوا۟ٱلصَّٰلِحَٰتِأَنَّلَهُمْجَنَّٰتٍۢتَجْرِىمِنتَحْتِهَاٱلْأَنْهَٰرُۖكُلَّمَارُزِقُوا۟مِنْهَامِنثَمَرَةٍۢرِّزْقًۭاۙقَالُوا۟هَٰذَاٱلَّذِىرُزِقْنَامِنقَبْلُۖوَأُتُوا۟بِهِۦمُتَشَٰبِهًۭاۖوَلَهُمْفِيهَآأَزْوَٰجٌۭمُّطَهَّرَةٌۭۖوَهُمْفِيهَاخَٰلِدُونَ

Lafız odağı

İman edip iyilik üretenlere altlarından ırmaklar akan bahçeler, temiz eşler ve sürekli kalış müjdelenir.

Kök ve dil

ب ش ر (müjde); ص ل ح (iyi/onarılmış iş); ج ن ن (örtülü bahçe); ج ر ي (akmak); ط ه ر (temizlik); خ ل د (kalıcılık).

Bağlam

Ateş uyarısının ardından iman ve salih amelin verimli sonucu karşıt bir tabloyla sunulur.

Özgün mana okuması

Bahçe–ırmak imgesi, iyiliğin durağan ödülden çok hayatın kesintisiz dolaştığı bir bütünlük oluşturduğunu düşündürür.

Sembolik hipotez

Sembolik hipotez: Benzer görünen fakat her defasında yeniden tanınan rızık, süreklilik içindeki tazeliğin temsili olarak okunabilir.

Tefekkür sorusu

İmanım çevremde hayatı akıtan hangi onarıcı işe dönüşüyor?