Âl-i İmrân · 3:10
Âl-i İmrân 10. âyet
إِنَّٱلَّذِينَكَفَرُوا۟لَنتُغْنِىَعَنْهُمْأَمْوَٰلُهُمْوَلَآأَوْلَٰدُهُممِّنَٱللَّهِشَيْـًۭٔاۖوَأُو۟لَٰٓئِكَهُمْوَقُودُٱلنَّارِ
Lafız odağı
İnkârı seçenlerin mal ve çocuklarının Allah karşısında koruyucu olamayacağı; yanlış güven dayanaklarının sonuç günü etkisiz kalması.
Kök ve dil
غ ن ي (muhtaç olmamak, yeterli gelmek); م و ل (mal/servet); و ل د (çocuk/soy); و ق د (yakıt olmak, tutuşturmak).
Bağlam
Toplanma gününün hemen ardından dünyevi güç göstergelerinin oradaki yetersizliği açıklanır.
Özgün mana okuması
Bu ayet ‘sahte mahfaza’yı açığa çıkarır: dışarıda koruma sağlayan şeyler, kalbin hakikatten kopuşunu örtemez.
Sembolik hipotez
Mal ve evladı insanın bütün kimlik dayanaklarının simgesi olarak da okumak mümkündür; ayet aileyi veya zenginliği değersiz saymaz, onları nihai güvence yapmayı sorgular.
Tefekkür sorusu
Elimden alındığında kimliğimi çökertecek kadar mutlaklaştırdığım dayanak nedir?