Âl-i İmrân · 3:15
Âl-i İmrân 15. âyet
۞قُلْأَؤُنَبِّئُكُمبِخَيْرٍۢمِّنذَٰلِكُمْۚلِلَّذِينَٱتَّقَوْا۟عِندَرَبِّهِمْجَنَّٰتٌۭتَجْرِىمِنتَحْتِهَاٱلْأَنْهَٰرُخَٰلِدِينَفِيهَاوَأَزْوَٰجٌۭمُّطَهَّرَةٌۭوَرِضْوَٰنٌۭمِّنَٱللَّهِۗوَٱللَّهُبَصِيرٌۢبِٱلْعِبَادِ
Lafız odağı
Geçici arzu nesnelerinden daha hayırlı olan kalıcı bahçeler, arınmış birliktelik ve özellikle Allah’ın hoşnutluğunun bildirilmesi.
Kök ve dil
خ ي ر (daha iyi/hayırlı); ج ن ن (örtmek; bahçe); ط ه ر (arınmak); ر ض و (razı olmak, hoşnutluk); ت ق ي (korunmak/sakınmak).
Bağlam
3:14’teki dünya çekimine alternatif sunar; yasaklayıcı boşluk bırakmak yerine arzunun yönünü daha kalıcı olana çevirir.
Özgün mana okuması
‘Üst değer kapısı’ arzulama yetisini söndürmez, onu arındırır: ödüllerin zirvesi nesne değil rıdvandır.
Sembolik hipotez
Bahçeyi iç huzurun sembolü olarak da tefekkür etmek mümkündür; fakat cennet vaadini yalnız dünyevi psikolojiye indirgemek doğru değildir.
Tefekkür sorusu
İstediğim sonucun ötesinde, Allah’ın hoşnutluğunu kararımın neresine yerleştiriyorum?