Âl-i İmrân · 3:22

Âl-i İmrân 22. âyet

أُو۟لَٰٓئِكَٱلَّذِينَحَبِطَتْأَعْمَٰلُهُمْفِىٱلدُّنْيَاوَٱلْءَاخِرَةِوَمَالَهُممِّننَّٰصِرِينَ

Lafız odağı

Hakikati ve adaleti yok etmeye yönelenlerin amellerinin değerini yitirmesi ve nihai destekten mahrum kalması.

Kök ve dil

ح ب ط (boşa çıkmak, şişip değersizleşmek); ع م ل (eylem); ن ص ر (yardım etmek/desteklemek).

Bağlam

3:21’deki üçlü suçun sonucu açıklanır; görünürde güçlü eylemler ahlaki çekirdeğini kaybettiğinde kalıcı değer üretmez.

Özgün mana okuması

Bu ayet ‘boş kabuk’ aynasıdır: hacimli görünen iş, hak ve kısttan kopunca iç ağırlığını kaybeder.

Sembolik hipotez

Sembolik hipotez: ‘Amelin çökmesi’, niyet ile yöntem arasındaki uyumsuzluğun bir yapıyı içeriden boşaltmasına benzetilebilir; görünmez enerji ölçümü değildir.

Tefekkür sorusu

Başarılı görünse de adalet temeli olmadığı için içi boşalan işim hangisi?