Âl-i İmrân · 3:23
Âl-i İmrân 23. âyet
أَلَمْتَرَإِلَىٱلَّذِينَأُوتُوا۟نَصِيبًۭامِّنَٱلْكِتَٰبِيُدْعَوْنَإِلَىٰكِتَٰبِٱللَّهِلِيَحْكُمَبَيْنَهُمْثُمَّيَتَوَلَّىٰفَرِيقٌۭمِّنْهُمْوَهُممُّعْرِضُونَ
Lafız odağı
Kitaptan pay verilenlerin aralarında hüküm için Allah’ın kitabına çağrıldıklarında bir bölümünün yüz çevirmesi.
Kök ve dil
ن ص ب (pay/nasip); د ع و (çağırmak); ح ك م (hükmetmek/sağlam ölçü); و ل ي (yönelmek; tevellî formunda yüz çevirmek).
Bağlam
Adalet taşıyıcılarını susturma temasından, kitabın hükmünden kaçma biçimine geçilir. Bilgiye sahip olmak ona teslim olmakla aynı değildir.
Özgün mana okuması
‘Bilgi eşiği’ burada açılır: metni taşımak başka, metnin kişinin çıkarına dokunan hükmünü kabul etmek başkadır.
Sembolik hipotez
Sembolik hipotez: Kitaba çağrılma, insanın kendi savunma hikâyesinden daha yüksek bir ölçüye dönme anı gibi düşünülebilir.
Tefekkür sorusu
Kendi lehimeyken benimsediğim ölçü aleyhime konuştuğunda da ona dönebiliyor muyum?