Âl-i İmrân · 3:38
Âl-i İmrân 38. âyet
هُنَالِكَدَعَازَكَرِيَّارَبَّهُۥۖقَالَرَبِّهَبْلِىمِنلَّدُنكَذُرِّيَّةًۭطَيِّبَةًۖإِنَّكَسَمِيعُٱلدُّعَآءِ
Lafız odağı
Zekeriyya’nın Meryem’de gördüğü işaretin bulunduğu yerde Rabbine yönelerek temiz bir nesil istemesi.
Kök ve dil
د ع و (dua/çağrı); و ه ب (karşılıksız vermek); ذ ر ر (nesil); ط ي ب (temiz, hoş, elverişli); س م ع (işitmek).
Bağlam
Meryem’e gelen rızık, Zekeriyya’nın kendi imkânsız görünen duasını uyandırır; görülen lütuf kıskançlık değil dua doğurur.
Özgün mana okuması
‘Şahitlikten duaya açılan kapı’: Başkasındaki mucize, mahrumiyet aynası değil umudun delili olur.
Sembolik hipotez
Sembolik hipotez: ‘Orada’ kelimesi, kalbin imkânı fark ettiği iç eşik olarak tefekkür edilebilir; mekânsal anlamı silinmez.
Tefekkür sorusu
Başkasına verilen güzellik bende kıyas mı, temiz bir dua mı uyandırıyor?