Mâide · 5:16

Mâide 16. âyet

يَهْدِىبِهِٱللَّهُمَنِٱتَّبَعَرِضْوَٰنَهُۥسُبُلَٱلسَّلَٰمِوَيُخْرِجُهُممِّنَٱلظُّلُمَٰتِإِلَىٱلنُّورِبِإِذْنِهِۦوَيَهْدِيهِمْإِلَىٰصِرَٰطٍۢمُّسْتَقِيمٍۢ

Lafız odağı

Allah’ın rızasına uyanların kitap aracılığıyla selâmet yollarına yöneltildiği; izinle karanlıklardan nura çıkarıldığı ve dosdoğru yola iletildiği bildirilir.

Kök ve dil

رِضْوَانَهُ (r-ḍ-w: hoşnutluk), سُبُلَ السَّلَامِ (s-b-l / s-l-m: esenlik yolları), الظُّلُمَاتِ (ẓ-l-m: karanlıklar), النُّورِ (n-w-r: tekil aydınlık), مُسْتَقِيمٍ (q-w-m: doğrulup duran).

Bağlam

5:15’te gelen nur ve açık kitabın işlevi burada fiillerle açılır. Çoğul karanlıklara karşı tekil nur, dağınıklıktan bir istikamete geçişi gösterir.

Özgün mana okuması

Selâm tek bir dar geçit değil yollardır; fakat bu yolların yönü tek nura çıkar. Rıza, yolların doğru merkeze bağlandığını sınayan mihenk olur.

Sembolik hipotez

Sembolik hipotez: Çoğul karanlıklar dağınık korku ve yanılsamalar; tekil nur ise onları aynı hakikat ekseninde toplayan yön olarak okunabilir.

Tefekkür sorusu

Seçtiğim yol yalnız rahatlık mı veriyor, yoksa daha derin bir selâmet ve doğruluk da üretiyor mu?