A‘râf · 7:10
A‘râf 10. âyet
وَلَقَدْمَكَّنَّٰكُمْفِىٱلْأَرْضِوَجَعَلْنَالَكُمْفِيهَامَعَٰيِشَۗقَلِيلًۭامَّاتَشْكُرُونَ
Lafız odağı
İnsanların yeryüzüne yerleştirilmesi, orada geçim yolları verilmesi ve buna karşı az şükretmeleri.
Kök ve dil
م ك ن (yer ve imkân vermek); ع ي ش (yaşamak/geçim); ش ك ر (nimeti tanıyıp karşılık vermek).
Bağlam
Hesap terazisinin ardından yeryüzündeki imkânların emanet oluşu hatırlatılır.
Özgün mana okuması
Geçim sofrası, sıradan sanılan yaşam araçlarını şükür ve sorumluluk alanına taşır.
Sembolik hipotez
Sembolik hipotez: Yeryüzüne yerleşmek, insanın hem maddi hem ahlaki bir zemin üzerinde kök salması olarak düşünülebilir.
Tefekkür sorusu
Her gün kullandığım hangi nimeti artık görmediğim için şükrünü yaşamıyorum?