A‘râf · 7:11
A‘râf 11. âyet
وَلَقَدْخَلَقْنَٰكُمْثُمَّصَوَّرْنَٰكُمْثُمَّقُلْنَالِلْمَلَٰٓئِكَةِٱسْجُدُوا۟لِءَادَمَفَسَجَدُوٓا۟إِلَّآإِبْلِيسَلَمْيَكُنمِّنَٱلسَّٰجِدِينَ
Lafız odağı
İnsanın yaratılıp biçimlendirilmesi; meleklere Âdem'e secde emri ve İblîs'in secde etmeyenlerden oluşu.
Kök ve dil
خ ل ق (yaratmak); ص و ر (biçim vermek); س ج د (boyun eğmek); أ ب ل س (ümidi kesip susmak/İblîs).
Bağlam
Yeryüzündeki imkânın kökeni, insanın yaratılışı ve ilk itaatsizlik sahnesine götürülür.
Özgün mana okuması
Biçim ve secde sahnesi, insan onurunun kendinden menkul değil yaratılış emrinden gelen bir emanet olduğunu gösterir.
Sembolik hipotez
Sembolik hipotez: Secde, hakikatin insandaki ilahi emanete saygısını; İblîs'in reddi ise karşılaştırma kibrini düşündürebilir.
Tefekkür sorusu
Başkasındaki değeri kabul etmemi engelleyen karşılaştırma nedir?