A‘râf · 7:17

A‘râf 17. âyet

ثُمَّلَءَاتِيَنَّهُممِّنۢبَيْنِأَيْدِيهِمْوَمِنْخَلْفِهِمْوَعَنْأَيْمَٰنِهِمْوَعَنشَمَآئِلِهِمْۖوَلَاتَجِدُأَكْثَرَهُمْشَٰكِرِينَ

Lafız odağı

İblîs'in insanlara önlerinden, arkalarından, sağlarından ve sollarından yaklaşma ve çoğunu şükreden bulmama iddiası.

ب ي ن (ara/ön); خ ل ف (arka/sonra); ي م ن (sağ); ش م ل (sol); ش ك ر (şükür).

Doğru yol pususunun çok yönlü kuşatma biçimi ve hedefi olan şükürsüzlük açıklanır.

Dört yön aynası, geçmiş-hafıza, gelecek-beklenti ve eylemin iki yanından gelen dikkat dağılımını düşündürür.

Sembolik hipotez: Yönler zaman ve tercih boyutlarına işaret eden bir iç harita olarak okunabilir; ayet gizli mekânsal enerji şeması sunmaz.

Geçmiş, gelecek veya çevremdeki hangi baskı şükrümü görünmez kılıyor?